Fetih

Sözü üstad Kabbani'ye bırakıyorum...

***

I

Öldürüldükten sonra

Namazımız kılındıktan gömüldükten sonra

Kemiklerimiz ufalandıktan sonra

Ayaklarımız odun çürüğüne dönüştükten sonra

Gövdemiz bozulduktan sonra

Açlığımızdan susuzluğumuzdan sonra

Tövbemizden küfrümüzden sonra

Şundan sonra

Bundan sonra

Nice acılardan

Fetih geldi bize

Yarada açan güzel bir çiçek gibi

Akan soğuk su gibi

Sulayan tuz çölünü

Ve ansızın

Çırparak kefenlerimizi kalktık ayağa

Ve ansızın

Yüce Mesih gibi uyandık ölümden sonra

II

Geliyor gecikenler

Buğday tanesinde limon çiçeğinde

Geliyorlar ağaçlardan

Rüzgârdan

Dallardan

Sözlerimizin içinden geliyorlar

Seslerimizin içinden geliyorlar

Annelerimizin gözyaşlarından

Ölümümüzle akan gözlerin yaşından

Geliyor gecikenler

Geliyor ta kendileri

Rıza kapısından Allah'ın, Zeytin Dağı'ndan

Geliyorlar iyilik gibi selva gibi gökten

Çocukların kanından

Bileziklerinden annelerin

Dinginleştiriyorlar geceyi, ağaçları, eşyayı

Bitiyor güzel hüznümüzden

Koca koca ağaçlar

Doğuyor tanın aralığından

Peygamber ışıkları

Ne bir kimliği var

Onların ne adları

Ama geliyorlar

Ama geliyorlar

III

Ey fetih ey kaybolduktan sonraki kıyımız

Ey geceyarısı parlayan güneş

...
Bu yazının devamını http://yenisafak.com.tr/Yazarlar/?t=17.05.2011&y=HakanAlbayrak adresinden okuyabilirsiniz.